Insolventieprocedure

Insolventieprocedure is een wettelijke route om schulden af te wikkelen als een bedrijf of ondernemer rekeningen structureel niet meer kan betalen. Het doel is orde brengen in de aflossing, belangen van schuldeisers bewaken en – waar mogelijk – waarde behouden of een doorstart mogelijk maken.

De procedure loopt meestal via de rechtbank en er kan een curator of bewindvoerder worden aangesteld. Voor jou als ondernemer betekent dit vaak: inzicht geven in bezittingen en schulden, afspraken over betalingen, onderhandelen met schuldeisers en uiteindelijk een verdeling of akkoord.

Belangrijkste vormen in Nederland en hun kernverschil:

• Faillissement: afwikkeling onder leiding van een curator; activiteiten stoppen vaak en bezittingen worden verkocht.
• Surseance van betaling: tijdelijke bescherming voor een onderneming die nog levensvatbaar kan zijn; focus op ademruimte en herstructurering.
• WHOA-akkoord: regeling met schuldeisers buiten faillissement om met goedkeuring van de rechtbank; bedoeld om faillissement te voorkomen.
• WSNP (natuurlijke personen): schuldsanering voor particulieren en eenmanszaken; gericht op een haalbare aflossing gedurende een traject.